Η Ζωή Μου Πριν Τον Ιησού
Μεγάλωσα στο Μίσιγκαν (ΗΠΑ), στην οικογένεια μου ήμασταν 14 παιδιά. Οι γονείς μου είχαν 9 αγόρια και 5 κορίτσια. Μεγαλώσαμε στην εκκλησία. Όταν ήμουν στην πέμπτη τάξη του δημοτικού, άκουσα το μήνυμα πως Ο Ιησούς χτυπούσε την πόρτα της καρδιάς μου και ήθελε να μπει μέσα, θα τον δεχόμουνα όμως; Ναι, τον δέχτηκα, και στ’αλήθεια ένοιωσα πως Ο Ιησούς μπήκε στην καρδιά μου. Αν και είχα δεχθεί τον Ιησού, δεν είχα καταλάβει όμως το μήνυμα του σταυρού επειδή δεν είχα καταλάβει για την αμαρτία.
Όταν ήμουν μικρή βίωσα την σεξουαλική κακοποίηση. 3 έφηβα αγόρια από την γειτονιά μου με κακοποίησαν σεξουαλικά απο τον καιρό που ήμουν στην τρίτη τάξη του δημοτικού, μέχρι να φθάσω στην εβδόμη τάξη δημοτικού.
Στα εφηβικά μου χρόνια άρχισα να πίνω αλκοόλ και να παίρνω ναρκωτικά. Μόλις αποφοίτησα με το ζόρι απο το λύκειο μοίρασα ένα διαμέρισμα με μια κοπέλα απο το λύκειο. Αυτή με μύησε στο κόσμο των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης (κλαμπ). Αρχίσαμε λοιπόν να πηγαίνουμε συχνά σ’αυτα τα ¨ναιτ κλαμπ¨. Στα ¨ναιτ κλαμπ¨ αυτά παίζανε μουσική ¨αλτερνατίβ¨ που τότε ήτανε ακόμη καινούργια. Η μουσική αυτή ελκουσε εκκεντρικούς χαρακτήρες ως επίσης ομοφυλόφιλους. Επειδή είχα μεγαλώσει προστατευμένη απο τον έξω κόσμο, δεν είχα ξαναγνωρίσει κανένα ομοφυλόφιλο στην ζωή μου μέχρι τότε. Σαν συνέχιζα να πηγαίνω σ’αυτα τα κλαμπ η επιρροή των ανθρώπων εκεί και της μουσικής αυτής μου έβαλε ν’ακολουθησω ένα δρόμο που σχεδόν μου στοίχισε την ζωή μου. Άρχισα να παίρνω κοκαΐνη με τον σύντροφο μου που ζούσε μαζί μου. Κάπου μέσα σ’αυτα τα μπερδέματα μετακόμισα πιο κοντά στο Ντιτρόιτ και εκεί είναι που άρχισαν οι πραγματικές μου φασαρίες. Παροιμίες 1.10 ¨Γιε μου, αν θελήσουν οι αμαρτωλοί να σε δελεάσουν να μην θελήσεις.¨
Δούλευα ως βοηθός νοσοκόμου στο νοσοκομείο και είχα ενοικιάσει ένα διαμέρισμα μακριά από τον σύντροφο μου επειδή αυτός ήταν εθισμένος στο αλκοόλ. Μετά όμως από μερικούς μήνες ξανασμιχθικα μαζί του. Μια μέρα αυτός κάλεσε τους διπλανούς γειτονους μας για ένα ποτό. Αυτοί ήτανε ένα ζευγάρι ¨πανκ¨ περίπου στην ηλικία μου. Το όνομα της κοπέλας ήτανε Καντη και το όνομα του συντρόφου της Μπρεντ. Η Καντη είχε πολύ κοντό κούρεμα και δεν είχε φρύδια. Μου είπε πως τα είχε ξυρίσει για ένα ¨Φώτο σουτ¨. Τα μαλλιά του Μπρεντ ήτανε ροζ και στυλ ¨Μοχοκ¨ μιλούσε με τον σύντροφο μου για πτώματα και πως τα κόβουνε! Η Καντη μου είπε για την δουλειά της και πως δούλευε ως γυναίκα ¨μπαουνσερ¨ (Bouncer/Security) σε ένα μυστικό (underground) πανκ κλαμπ που δεν διαφιμιςοτανε στην τοπική εφημερίδα των κλαμπ.
Είχα ξανακούσει γι’αυτο το κλαμπ δεν είχα όμως παει εκεί ποτέ. Μου κάλεσε να παω κι’ετσι μια μέρα μετά από την δουλεία αποφάσισα να παω να το δω.
Ακολούθησα τις οδηγίες που μου είχε δώσει η Καντη και βρήκα τον εαυτό μου μπροστά σ’ενα μεγάλο κτίριο / ξενοδοχείο σε μια φθαρμένη περιοχή της πόλης. Η είσοδος του κλαμπ ήτανε στην πίσω πόρτα. Η πόρτα ήτανε μαύρη, βαρύ και σιδερένια, την άνοιξα και μπήκα μέσα. Σαν ανέβαινα τα σκαλιά άκουγα το γδούπο της μουσικής, οι τοίχοι και τα σκαλιά ήτανε βαμμένα μαύρα. Έφθασα σε μια άλλη πόρτα και την άνοιξα. Είδα ένα πελώριο άνθρωπο ντυμένος όλο μαύρα που είχε βάλει κιόλας μεικ απ. Και δίπλα του ακριβός καθότανε η γειτόνισσα μου!!!
Φορούσε τόσο πολλή μεικ απ που φαινότανε πολύ πιο διαφορετική από την μέρα που της είχα συναντήσει. Φοβήθηκα. Ήτανε μόνο αυτοί οι δυο σ’αυτο το μικρό δωμάτιο που βρισκότανε μπροστά από την κύρια είσοδος. Η δουλειά τους ήτανε να κάνουν σωματική έρευνα σε όλους όσους έμπαιναν στο κλαμπ, ψάχνανε για όπλα, ναρκωτικά, αλκοόλ και άλλα επιθετικά εργαλεία. Μου έκανε σωματική έρευνα η Καντη. Δειλά μπήκα στο κλαμπ, τα πάντα ήτανε βαμμένα μαύρα και δεν είχε πολύ κόσμο εκεί ακόμη επειδή ήτανε νωρίς!!! Προχώρησα στο μπαρ και όταν γύρισα πίσω πρόσεξα μια τεράστια τοιχογραφία του τελευταίου δείπνου. Δεν είχα καταλάβει τι σήμαινε αυτό τότε αλλά μετά ανακάλυψα ότι αυτό το κλαμπ ήτανε καταφύγιο για μάγισσες και μάγους.
Συνέχιζα να πηγαίνω σ’αυτο το κλαμπ κάθε εβδομάδα και σαν περνούσε ο καιρός άρχισα να αλλάζω και το τρόπο ντυσίματος μου. Ξύρισα τελείως τα μαλλιά μου, τρύπησα την μύτη μου με παραμάνα και άρχισα να κάνω τατουάζ. Η καρδιά μου άρχισε να σκληραίνει και άρχισα να κάνω πράγματα που ποτέ στην ζωή μου δεν νόμιζα πως θα έκαμνα. Η Καντη μου βρήκε δουλειά στο κλαμπ ως ¨μπαουνσερ¨ και τότε είναι που άρχισα να καταλαβαίνω τι σημαίνει η βία και η δύναμη. Η Καντη μου είχε πάρει υπό την προστασία της και με σύστησε στους διευθυντές του κλαμπ. Οι καβγάδες ήτανε ευπρόσδεκτοι και συχνοί στο κλαμπ. Η Καντη ήτανε μικρή, επιχειριματολογικη και άθλια. Ήτανε συνηθισμένη με τους καβγάδες και για κάποιο λόγο ποτέ δεν χτυπιότανε αλλά η ίδια μπορούσε να προκαλέσει πολύ ζημία. Η Καντη είχε μια σημαντική παρουσία και κάποτε αναρωτιόμουνα αν ήτανε δαιμονική αυτή η παρουσία. Αυτός ο μαγνητισμός που είχε πάνω της ήτανε κάτι που δεν είχα ξαναδεί ποτέ στην ζωή μου. Πάντοτε είχε γύρο της πλήθος κόσμου που φαινότανε να είναι ερωτευμένοι μαζί της. Κάποιο μάλιστα της έκαναν υπόκλιση. Κάποτε με κοιτούσε στα μάτια και συγχυζόμουνα πολύ, τα μάτια μου γέμιζαν με δάκρια και έκανα ότι μου ζητούσε.
Κατά την διάρκεια της φιλίας μου με την Καντη, μου πήρε σε διαφορετικά βιβλιοπωλεία των ¨Νιου Έιτζ¨ (New Age). Η μητέρα μου πάντα μας είχε προειδοποιήσει γι’αυτα τα βιβλιοπωλεία λέγοντας μας πως ήτανε εμπνευσμένα από τον σατανά και μας είχε απαγορεύσει να πηγαίνουμε στα μαγαζιά αυτά. Τώρα όμως που ήμουνα μόνη μου δεν χρειαζότανε να την υπακούσω. Θυμάμαι όταν έμπαινα σ’αυτα τα μαγαζιά ένοιωθα κάτι. Αυτό που δεν ήξερα όμως τότε είναι πως ένοιωθα κακά πνεύματα.
Σαν περνούσε ο καιρός η εργασία μου άλλαξε από βοηθό νοσοκόμου σε χορεύτρια που κάνει στριπτήζ. Για δυο χρόνια η Καντη και εγώ χορεύαμε για λεφτά στο Ντιτρόιτ, Τότε ήτανε που γίναμε και εραστές. Στους πρώτους μας μήνες μαζί με κακοποίησε πνευματικά και συναισθηματικά λέγοντας μου ψέματα. Αυτά τα ψέματα στο τέλος μας πήρανε στο Χολληγουτ της Καλιφόρνιας. Το Όνειρο της Καντη ήτανε να γίνει πλούσια και διάσημη, με έπεισε πως ήτανε δυνατό να γίνει αυτό το Όνειρο πραγματικότητα. Πίστευα όλα όσα μου έλεγε. Έτσι λοιπόν μαζέψαμε τα πράγματα μας, πουλήσαμε τα υπάρχοντα μας και μετακομίσαμε στην Καλιφόρνια. Πήραμε και άλλους δυο μαζί μας. Μια ήτανε η Σοφη που ήτανε λεσβία, αυτή θα γινόταν η σωματοφύλακας μας. Ο άλλος ήτανε ένας Σικελός ετεροφυλόφιλος που ονομαζότανε Φράνκ. Ο Φράνκ ήταν ο χρηματοδότης μας.
Το 1994 φθάσαμε και οι τέσσερις μας στο Χολληγουτ με εισιτήρια χωρίς επιστροφή. Το τραίνο του αεροδρομίου μας κατέβασε στο ¨Χολληγουτ Μπουλεβαρτ¨ και ¨Λαπρεα Αβενιου¨ Το Χολληγουτ Μπουλεβαρτ είναι ο δρόμος που όλοι οι αστέρες του Χολληγουτ έχουνε τα ονόματα τους στο πεζοδρόμιο. Δεν είχαμε αυτοκίνητο, δουλειά η κάπου να μένουμε. Δεν είχαμε καν καμία προοπτική για το μέλλον. Γ’ιαυτο με τις δώδεκα βαλίτσες μας πήγαμε να ζήσουμε σ’ενα μοτέλ για ένα μήνα.
Μια νύχτα όταν ακόμη ζούσαμε στο μοτέλ, η Καντη ήθελε να παει στο Δυτικό Χολληγουτ για να τσεκάρει την ομοφυλόφιλη σκηνή. Το Δυτικό Χολληγουτ είναι μια πόλη ομοφυλόφιλων. Όταν οδηγά κανείς στους δρόμους της πόλης αυτής, βλέπει την σημαία των ομοφυλόφιλων να κυματίζει παντού. ( Η σημαία είναι αυτή με το ουράνιο τόξο) Οι σημαίες κυματίζουνε παντού στο κέντρο του Σαντα Μόνικα Μπουλεβαρτ. Υπάρχουνε ιδικά μαγαζιά για ομοφυλόφιλους ως επίσης κλαμπ και μπαρ για ομοφυλόφιλους και λεσβίες. Στο Δυτικό Χολληγουτ υπάρχει το μεγαλύτερο κλαμπ για λεσβίες στην Αμερική που ονομάζετε ¨Girl Bar” – ¨Μπαρ των κοριτσιών¨.
Η Καντη είχε ένα στόχο στο μυαλό της κι’αυτο ήτανε να μάθει ποιοι ήταν οι διάσημοι. Έτσι αφήσαμε τους άλλους δυο στο δωμάτιο του μοτέλ και αρχίσαμε εμείς για το Δυτικό Χολληγουτ. Δεν είχαμε αυτοκίνητο ακόμη, γι’αυτο έπρεπε να περπατήσουμε μερικά τετράγωνα και μετά να πιάσουμε το λεωφορείο. Δεν είχα ιδέα ότι το Χολληγουτ ήτανε μια επικίνδυνη πόλη. Ήτανε περίπου 11 η ώρα την νύχτα και ο καιρός ήτανε ψυχρός γι’αυτο φορέσαμε τις δερμάτινες μας ζακέτες μοτοσικλετιστών. Φορούσαμε ολόμαυρα ρούχα, καπέλα του μπεισπολ και στρατιωτικές μπότες. (μοιραζόμασταν σαν δυο άντρες). Σαν προχωρούσαμε για το Σαντα Μόνικα Μπουλεβαρτ, δυο άντρες που βρισκότανε σ’ενα δημόσιο τηλέφωνο μας πρόσεξαν. Αυτός που ήταν στο τηλέφωνο ξαφνικά έκλεισε το ακουστικό και οι δυο τους άρχισαν να μας ακολουθούν με κακή πρόθεση στα βήματα τους. Ήξερα πως θα έκαναν κάτι, το ένοιωσε και η Καντη αυτό. Η συνομιλία μας είχε σταματήσει επειδή κάναμε πως όλα ήταν εντάξει. Η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει. Έσφιξα σφιχτά την αλυσίδα που ήταν στην τσέπη μου και σκέφτηκα να τους χτυπήσω στο πρόσωπο. Η αλήθεια όμως ήταν πως φοβόμουν πολύ. Συνεχίσαμε εμείς να περπατούμε κι’αυτοι συνέχιζαν να μας ακολουθούν περίπου ένα πόδι πίσω μας, ανατρίχιασα και το μυαλό μου σταμάτησε να δουλεύει. Απ’την καρδιά μου προσευχήθηκα μ’αυτα τα λόγια ¨Κύριε σε παρακαλώ βοήθα!¨ Μόλις έφυγαν τα λόγια από την καρδιά μου, μια δυνατή ροή ζεστασιάς ήρθε ανάμεσα μας και τους δυο άντρες!!!!!!!!!!!!!!
Ένιωσα την ζεστασιά στο πίσω μέρος των ποδιών μου να ρέει προς τα κάτω. Οι δυο άντρες σταμάτησαν να μας ακολουθούν, γύρισαν και περπάτησαν προς το χώρο σταθμεύσεων αυτοκινήτων. Εμείς συνεχίσαμε να περπατούμε, εγώ είχα μείνει κατάπληκτη, δεν μπορούσα να πω ούτε λέξη. Η Καντη έσπασε την σιωπή και μου ρώτησε ¨ Ένοιωσες αυτή την ζεστασιά;!!” Εγώ αναφώνησα ¨ΝΑΙ!!!!!!!!¨ Της είπα μάλιστα ότι είχα προσευχηθεί, έτσι και οι δυο μας ευχαριστήσαμε τον Θεό. Δυο ριζοσπαστικοί λεσβίες να περπατούν στον δρόμο ευχαριστώντας τον Θεό!!!
Όταν ήμουν μικρή η μητέρα μου μας είχε μάθει αυτό το εδάφιο Ιωηλ 2.32 ¨Και οποιοσδήποτε επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί.¨
Μας είχε πει πως μπορούσαμε να καλέσουμε εις το όνομα του Ιησού Χριστού σε οποιαδήποτε επικίνδυνη περίπτωση και αυτός θα μας βοηθουσε, είχε δίκαιο, Ο Θεός είχε ακούσει την κραυγή της καρδιάς μου. Είναι περιττό να λεχθεί ότι αυτό δεν μου προκάλεσε να ζητήσω συγχώρεση για τις αμαρτίες μου από τον Θεό. Είχα διαλέξει να πιστεύω το ψέμα και νόμιζα πως ήμουνα εντάξει με τον Θεό, νόμιζα πως επειδή ο Θεός είχε απαντήσει την προσευχή μου ήμουνα στο σωστό δρόμο ζωής.
Πέρασε ο καιρός και εμείς συνεχίζαμε να γυρεύουμε τους διάσημους της ομοφυλόφιλης νυχτερινής ζωής. Γνωρίσαμε πολλές γυναίκες στο Χολληγουτ. Διευθύντριες, ηθοποιούς, παραγωγούς, μουσικούς, ακόμη και αστέρες του Χολληγουτ. Η νυχτερινή ζωή στο Χολληγουτ ήτανε πολλή πιο διαφορετική απ’αυτη του Ντιτρόιτ. Η ζωή στο Χολληγουτ ήτανε σαν μια ταινία, κανένας δεν ήτανε αληθινός αν σε μισούσαν δεν το ήξερες ποτέ επειδή κάνανε πως σε αγαπούσαν. Η ηθοποιία δεν ήταν μόνο για τις οθόνες του σινεμά. Στο Ντιτρόιτ αν σε μισούσαν, σου το έλεγαν και τσακωνόσουν γι’αυτο.
Είχα συμπληρωματικούς ρόλους σε κάποιες ταινίες του Χολληγουτ, και σε Τηλεοπτικά προγράμματα (ήμουν στα έργα “Virtuosity”. “Money Train”, “The Crow Part 2”, “Divas” και στα τηλεοπτικά προγράμματα “ER” και ¨90210¨)
Η Καντη έπαιξε το ρόλο μιας λεσβίας πανκ (στο σόου “America’s Most Wanted” Ένα σόου στην Αμερική που δείχνει στο κοινό εγκληματίες που έχουνε διαφύγει από τον νόμο) που ήτανε εθισμένη στην ηρωίνη και είχε ληστέψει από τράπεζες για να στηρίξει τον εθισμό της. Το παράξενο ήτανε πως ξέραμε αυτή την κοπέλα στο Ντιτρόιτ και είχε έρθει μάλιστα στο πάρτι μας που είχαμε ρίξει όταν φεύγαμε από το Ντιτρόιτ!!!!! Το σόου βγήκε στον αέρα και συλλάβανε την κοπέλα!!!
Στο Χολληγουτ υπήρχανε πολλοί ¨σημαντικοί¨ άνθρωποι αλλά στην ιδια στιγμή ήτανε ένας πολύ ρηχός και κενός τόπος. Θυμάμαι πως ήθελα να έχω μια αληθινη συνομιλία με κάποιον. Ήθελα να μιλήσω με έναν αληθινό άνθρωπο αλλά όλοι έπρεπε να έχουν το ¨ημειτζ¨ τους. Δεν μπορούσαν να σε αφήσουν να δεις ότι κι’αυτοι λαχταρούσαν το ίδιο πράγμα.
Μια νύχτα σαν γυρνούσαμε πίσω από το κλαμπ μπήκαμε από το παρκινκ των αυτοκινήτων στην είσοδο της πολυκατοικίας μας, και περιμέναμε για το ασανσέρ. Μαζί μας περίμεναν και ένα ζευγάρι που ζούσαν στο ίδιο όροφο μ’εμας. Το μόνο πράγμα που ήξερα για την κοπέλα αυτή, ήταν ότι ήτανε εθισμένη στα ναρκωτικά. Μετά από μερικά λεπτά χωρίς καμία προειδοποίηση ο σύντροφος της άρπαξε την Σοφη, την σωματοφύλακα μας και άρχισε να τις δίνη δυνατές γροθιές στο πρόσωπο, ουρλιάζοντας ¨$@#% λεσβία!!! $%$% λεσβία!!!¨ Και η σύντροφος της να ουρλιάζει ¨΅Σταματά!!! Σταματά!!!¨
Η Καντη πετάχτηκε στο ασανσέρ για να βοηθήσει, εγώ έμεινα έξω από το ασανσέρ κατάπληκτη. Όλα είχαν γίνει τόσο γρήγορα. Σαν έβλεπα το αίμα να ρέει από το πρόσωπο της Σοφη αποφάσισα πως έπρεπε να βοηθήσω κι’εγω, έτσι πέταξα τα πράγματα μου και έβαλα τον εαυτό μου ανάμεσα στην βία. Σπρώχθηκα στην πλάγια πόρτα και ο αγκώνας μου κατά λάθος χτύπησε το κουμπί για το υπόγειο. Κλείσανε οι πόρτες του ασανσέρ και αυτός που μας χτυπούσε μου έδωσε δυο γροθιές στο πρόσωπο. Πόνεσα!!! Δεν μου άρεσε αυτή η πλευρά της βίας! Η Καντη κατάφερε να βγει από τον καυγά χωρίς να χτυπηθεί ούτε μια φορά. Το ασανσέρ άρχισε να παει για το υπόγειο, ανοίξανε οι πόρτες και όλοι βγήκανε έξω σ’ενα μικρό δωμάτιο. Δεν υπήρχε κανένας γύρο. Αυτός που μας είχε χτυπήσει ήταν ο τελευταίος που βγήκε από το ασανσέρ. Έβαλε το χέρι του στην πίσω του τσέπη και με κοίταξε ακριβώς στα μάτια και είπε ¨θα σε σκοτώσω¨, κοίταξε στην Καντη και της είπε ¨θα σε σκοτώσω¨, κοίταξε και στην Σοφη και της είπε ¨θα σε σκοτώσω¨. Δεν αστειευόταν! Εγώ πάλι προσευχήθηκα μ’αυτα τα λόγια ¨Κύριε σε παρακαλώ βοήθα!¨
Μόλις έφυγαν τα λόγια απ’την καρδιά μου, αυτός τέντωσε το χέρι του σ’εμενα και είπε ¨Θα ήθελα να σου ζητήσω συγνώμη¨ Έμεινα τελείως κατάπληκτη, καμία από μας δεν ήταν σίγουρη τι να κάνει, σαν αυτός στεκότανε εκεί ακόμη με το χέρι του τεντωμένο σ’εμας. Τελικά η Καντη είπε ¨Δεν θα κάνω χειραψία μαζί σου!¨ Έτσι μπήκαμε όλοι στο ασανσέρ μαζί με αυτόν τον άνθρωπο!!! Το ασανσέρ γέμισε με γαλήνη σαν πηγαίναμε στο όροφο μας κανένας δεν είπε λέξη. Νομίζω πως ήμασταν όλοι σοκαρισμένοι. Όταν μπήκαμε στο διαμέρισμα μας, τους είπα πως είχα προσευχηθεί.
Και πάλι ο Κύριος είχε απαντήσει μια μικρή προσευχή από μια χαμένη κοπέλα. Με έλκυσε στον εαυτό του, δείχνοντας μου πως ήταν πιστός στο Λόγο του και στο Όνομα του. Ιερεμίας 31.3 ¨Ναι, σε αγάπησα με αιώνια αγάπη και σε έλκυσα με έλεος¨
Μια μέρα πήρα ένα γράμμα από την αδερφή μου την Ρειτσελ. Η Ρειτσελ πήγαινε στο ¨Calvary Chapel Bible College” – Κολλεγιο Αγίας Γραφής που βρισκότανε στα βουνά περίπου δυο ώρες μακριά από εμένα. Η Ρειτσελ ήτανε αναγεννημένη Χριστιανή είχε έρθει να καταλάβει πως ο Ιησούς ήτανε ο προσωπικός Κύριος και Σωτήρας της και είχε στείλει το ίδιο γράμμα σε όλους στην οικογένεια μας, λέγοντας μας ¨επειδή μεγαλώσατε σε Χριστιανικό σπίτι, δεν σημαίνει πως είσαστε Χριστιανοί!¨ Εγώ έγινα έξω φρενών, πως τολμούσε να μου λεει πως δεν ήμουνα Χριστιανή;!!!!!!!!! Έτσι η Καντη, η Σοφη και ο Φρανκ ενώθηκαν μαζί μου σαν αποφάσισα να επισκεφθώ την αδερφή μου και να της πω τι ακριβώς σκεφτόμουνα για το γράμμα της. Μόλις φθάσαμε στην περιοχή του Πανεπιστημίου η Καντη άρχισε να μου λεει ¨είναι τρελοί αυτοί, είναι τρελοί¨ Έτσι, την πίστεψα. Βρήκαμε μια μάζα μαθητών ξαπλωμένοι στο γρασίδι να διαβάζουν, μας πρόσεξαν και άρχισαν να ψιθυρίζουν μεταξύ τους. Ανακάλυψαν σύντομα ότι ήμουν συγγενείς με την Ρειτσελ και πήγαν να την βρουν. Αυτή ήρθε χοροπηδώντας σ’εμας με την κιθάρα στο χέρι της. Ήταν πολλή χαρούμενη που ήμουν εκεί και μας αγκάλιασε όλους. Με πολλή χαρά μας σύστησε στους συμμαθητές της και αυτοί δεν ξέρανε τι να σκεφτούν για μας. Μετά πήγαμε με την Ρειτσελ να καθίσουμε στην λίμνη και να φαμε σάντουιτς. Μας ρώτησε αν θέλαμε ν’ακουσουμε τα καινούργια της τραγούδια, της είπαμε ¨ναι σίγουρα!¨ Αυτή άρχισε να παίζει τραγούδια για τον Ιησού!!! Τρομαχτηκα! Με ενόχλησε τόσο πολλή που της είπα αν μπορεί παρά πολλή να μην τραγουδά τόσα πολλά τραγούδια για τον Ιησού και να συμπεριφερθεί κανονικά. Αυτή άρχισε να τραγουδά ακόμη ένα τραγούδι για τον Ιησού. Τελικά της είπα ¨γιατί δεν μπορείς να συμπεριφερθείς κανονικά; Γιατί όλα πρέπει να είναι για τον Ιησού;” (Δεν είναι αστείο που είχα παει εκεί για να της πείσω πως ήμουνα χριστιανή και με ενοχλούσαν τόσο πολλή τα τραγούδια για τον Ιησού;!!)
Μετά περπατήσαμε στο κέντρο διασκέψεων που ήτανε άδειο, όταν πήγαμε στις τουαλέτες εκεί, έσπρωξα την αδερφή μου σε μια γωνιά και της είπα ¨με δέχεσαι όπως είμαι;¨ Η Ρειτσελ πάντα μου είχε αγαπήσει και έκανε πάντα ότι της ζητούσα, τώρα όμως αντίκριζε ένα δύσκολο ερώτημα, το πως έβλεπε τον τρόπο ζωής μου μέσα στην ομοφυλοφιλία. Μου είπε ¨Μπρουκ, πιστεύω αυτό που λεει η Αγία Γραφη ότι οι ομοφυλόφιλοι δεν έχουν θέση στην βασιλιά του Θεού. 1 Κορινθίους 6.9-10 ¨Η μήπως δεν ξέρετε ότι άνθρωποι άδικοι δεν θα έχουν θέση στην βασιλιά του Θεού Μην έχετε αυταπάτες στην βασιλεία του Θεού δεν θα έχουν θέση ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτρες ούτε μοιχοί ούτε θηλυπρεπείς ούτε αρσενοκοιτες ούτε πλεονεατες ούτε κλεφτές ούτε μέθυσοι ούτε υβριστές ούτε άρπαγες.¨
Έβαλα το δάκτυλο μου στο πρόσωπο της και της είπα ¨Σου έχω βάλει στον μαυροπίνακα μου, σε μισώ!! ¨Την αφήσαμε μόνη, κλαίγοντας πήγε πίσω στο κολέγιο που ήτανε μερικά μίλια μακριά. Μόλις έφθασε ανακοίνωσε σ’ολοκλιρο το σχολείο της να προσευχηθούν για ‘μένα.
Μια άλλη νύχτα μετά που είχαμε πάρει ναρκωτικά (Crystal Meth) η Καντη κι’εγω φύγαμε από το κλαμπ για να παμε στο περίπτερο και ν’αγωρασουμε τσιγάρα. Εκεί καθότανε ένας άνθρωπος στο πάτωμα, δίπλα από την πόρτα του μαγαζιού, είχε μακριά ξανθά μαλλιά και πολύ γαλανά μάτια. Ξαφνιαστήκαμε όταν προσέξαμε ότι κλαιει και τον ρωτήσαμε τι έχει. Στο χέρι του βαστούσε μια σημείωση που είχε πάρει από κάποιο χριστιανό αλλά δεν θυμάμαι ακριβώς τι έλεγε. Είχε επίσης μια καρφίτσα επάνω ενός αγγέλου. Καθίσαμε να του μιλήσουμε, και όταν τον κοίταξα στα μάτια το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήτανε ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Και η Καντη ενδιαφερόταν να μιλήσει μαζί του, μπήκε στο περίπτερο και του αγόρασε ακόμη μια μπουκάλα βότκα, πήγαμε όλοι μαζί να καθίσουμε στην γωνία. Κάθε φορά που κοιτούσα στα μάτια του ένοιωθα πως κοιτούσα στα μάτια του Ιησού. Τα μάτια του ήτανε φιλικά, ευγενικά και γεμάτα δάκρυα. Ο τρόπος που ένοιωθα μαζί του είναι κάτι που δεν έχω ξαναζήσει στην ζωή μου με έναν άγνωστο. Ποτέ δεν ήθελα να τον αφήσω, ήθελα να παω όπου πήγαινε εκείνος, θυμάμαι είχα πει αυτά τα λόγια στην καρδιά μου. Για κάποιο λόγο μιλούσαμε για τα φρύδια μας, τα είχαμε ξυρίσει λίγο (εγώ και η Καντη) και είχαμε βάλει μαύρο μολυβί πάνω για να τα κάνουμε πιο διαγραμμένα. Ο άνθρωπος μου κοίταξε στα μάτια και μου είπε “Θα μεγαλώσεις τα φρύδια σου” του είπα “όχι, δεν θα το κάνω αυτό” μου είπε “Ναι, θα το κάνεις” του ξαναείπα “όχι, μπορώ να σου πω με σιγουριά ότι δεν θα το κάνω” Για άλλη μια φορά μου είπε “Ναι θα το κάνεις”. Ήτανε τόσο αστείο που τσακωνόμασταν για κάτι τόσο ασήμαντο, το μόνο που μου έκανε εντύπωση ήτανε πως ήταν σίγουρος όταν μου το έλεγε και το βρήκα κάπως περίεργο. Λίγο πιο μετά στην συνομιλία μου κοίταξε και μου είπε “θα την αφήσεις” (μιλώντας για την Καντη). Αυτή την φορά δεν μάλωσα μαζί του, δεν ήμουν σίγουρη γιατί. Σκέφτηκα τα λόγια του. Δεν χρειάζεται να πω πως η Καντη έγινε έξω φρενών μαζί μου που δεν μάλωσα μαζί του γι’αυτο το θέμα.
Είχε περάσει λίγος καιρός μετά από αυτή την συνάντηση, δεν είμαι σίγουρη ακριβώς πόσο καιρό, μερικούς εβδομάδες η μήνες. Η Καντη κι’εγω καθόμασταν στο διαμέρισμα μας και σχεδιάζαμε να παμε σ’ενα κλαμπ. Κάθε νύχτα της εβδομάδας πηγαίναμε σε διαφορετικό κλαμπ η μπαρ, είχε γίνει μια δουλειά παρά κάτι που απολάμβανα. Καθότανε απέναντι μου στο τραπέζι της κουζίνας και μου είπε “ας παμε να τσεκάρουμε αυτό το κλαμπ απόψε” και μου έδειξε μια μπροσούρα που είχε πάρει. Της είπα “Oxι, κάθε φορά που έχω πάρει ένα απ’αυτα έχω νιώσει το χειρότερο συναίσθημα” Oταν μου είχε δώσει αυτό το προσουρ μια κοπέλα είχα νιώσει κάτι πολλή παράξενο σαν μια προαίσθηση ότι αν πήγαινα σ’αυτο το κλαμπ κάτι κακό θα συνέβαινε. Δεν είχα ξανά νιώσει κάτι τέτοιο ποτέ στην ζωή μου. Είχαμε αρχίσει να κάνουμε εχθρούς στο Χολληγουτ επειδή η Καντι είχε δερει τη πρώην μιας πολλής ισχυρής γυναίκας. Είχαμε προσέξει πως αυτή η γυναίκα μας ακολουθούσε στα κλαμπ...παραμόνευε.
Η Καντι συνεχισε να με πιεζει “Χρωστάμε στον εαυτό μας να το τσεκαρουμε για να δουμε ποιος παει εκεί” Επαλαβανα την εκκληση μου “Όχι, άκουε! Κάθε φορά που έχω πάρει ένα απ’αυτα τα μπροσουρ έχω νιώσει το χειρότερο συναίσθημα.” Μου είπε “τότε ας μείνουμε ουδέτεροι για το θέμα” (“Sit on the fence about it”). Αυτά τα λόγια ξύπνησαν κάτι μέσα μου, η μόνη φορά που είχα ακούσει την φράση “Sit on the fence” ήτανε στην εκκλησία όταν πήγαινα όταν ήμουνα μικρή. Ο ποιμένας έλεγε “μην είστε ουδέτεροι (“Sit on the fence”) για τον Κύριο Ιησού Χριστό. Η είστε ζεστοί η κρύοι, αλλά δεν μπορείτε να είστε χλιαροί.” Έτσι, τα λόγια που είπε τρύπησαν την καρδιά μου και κάτι έγινε. Σαν καθόμουνα στην καρέκλα μου, ένοιωσα μια παρουσία να μπαίνει στο δωμάτιο σαν να ερχότανε ακριβώς σ’εμενα. Ήτανε μια δυνατή παρουσία και φοβήθηκα παρά πολλή. Η καρδιά μου άρχισε να κτυπάει βίαια, μανιωδώς γύρισα στην Καντι και της ρώτησα “το νιώθεις αυτό;” Μου είπε “τι να νιώθω;” Τέντωσα το χέρι μου στην κατεύθυνση απ’οπου ένοιωθα αυτή την παρουσία να έρχεται και προσπαθούσα να το σταματήσω να έρχεται κοντά μου. Άρχισα να αναπνέω δυνατά και γρήγορα και ρώτησα την Καντη “δεν το νιώθεις αυτό;” μου είπε “τι να νιώθω; δεν πιστεύεις πως υπάρχει σατανάς έτσι;” μετά πρόσθεσε κοροϊδευτικά “Αχ ναι το νιώθω, είναι ζεστό!” εκείνο που ένιωθα εγώ ήτανε κρύο, και απ’εκεινη την στιγμή ήξερα πως δεν μπορούσα να την εμπιστευθώ (μου πήρε τόσο πολλή καιρό). Τέντωσα το χέρι μου στην παρουσία και φώναξα όσο δυνατά μπορούσα “Εις το όνομα του Ιησού Χριστού!!!! Εις το όνομα του Ιησού Χριστού!!! Εις το όνομα του Ιησού Χριστού!!!” Η Καντη βγήκε απότομα από την καρέκλα, φόρεσε τα δερμάτινα της και είπε “φεύγω από εδώ!” Και έφυγε! Βγήκα κι’εγω από την θέση μου και άρχισα να προσεύχομαι. “Κύριε, δεν ξέρω τι θέλεις αλλά σου ρωτάω να με βοηθήσεις.” Μόλις προσευχήθηκα μια άλλη παρουσία μπήκε στο δωμάτιο αλλά αυτή ήτανε διαφορετική από την άλλη. Αυτή ήτανε μια επίμονη παρακίνηση, και άκουσα στην καρδιά μου, “Ας παμε!!!! Ας Παμε!!!!!” Ένοιωθα ένα επίμονο πειστικό συναίσθημα. Πήγα στο ντουλάπι για να πάρω το καπέλο και τα δερμάτινα μου, η αίσθηση ήτανε τόσο επίμονη και δυνατή που σχεδόν γύρισα στην αόρατη παρουσία και είπα “μπορείς να περιμένεις ένα λεπτό; Πρέπει να πάρω το καπέλο μου!!”
Έφυγα από το διαμέρισμα χωρίς να ξέρω που πήγαινα η τι έκαμνα. Κατέβηκα από το τρίτο όροφο από τις σκάλες και βγήκα έξω, ήτανε Σάββατο βράδυ στο Χολληγουτ, και η πόλη ήτανε γεμάτη ζωή. Ήμουνα απέναντι από το Χολληγουτ Μπουλεβαρτ, ο δρόμος ήτανε γεμάτος με αυτοκίνητα συμμοριών, ένα πίσω από το άλλο. Ήμουνα έξω από το διαμέρισμα μου και προσευχήθηκα “Ένταξη Κύριε, που θέλεις να παω;” Δεν ήμουνα σίγουρη τι ακριβώς έκανα, μετά, ένοιωσα το κορμί μου να γυρνά απαλά στην κατεύθυνση που έπρεπε να παω. Έτσι περπάτησα ως την ανηφόρα και άρχισα να βγάλω πράγματα από την τσέπη μου. Έβγαλα μια αναπτήρα “Zippo” που μου είχε δώσει η Καντη, άνηκε στον πατέρα της που είχε πεθάνει. Το έβαλα πάνω σ’ενα τοίχο σαν περπατούσα (είχαμε παίξει με το “Ouija board” και είχαμε τάχα μιλήσει με το πνεύμα του). Ήξερα στην καρδιά μου πως ποτέ δεν θα με συγχωρούσε η Καντη που πέταξα τον αναπτήρα, αλλά έπρεπε να το αφήσω πίσω. Κάθε φορά που προσευχόμουν ένοιωθα μια απαλή συναίσθηση πως έπρεπε να περπατήσω σε κάποια κατεύθυνση, κατάλαβα πως ήτανε ο Κύριος που με οδηγούσε. Έτσι περπάτησα μέχρι να φθάσω σ’ενα δημόσιο δρόμο που ονομαζότανε 101. Στάθηκα στην είσοδο του δρόμου και είπα, “που θες να παω;” Δεν ένοιωσα τίποτε, γύρισα πίσω και πρόσεξα μια κλίση που οδηγούσε σ’ενα σκοτεινό φαράγγι. Το φαράγγι ήτανε γεμάτο από κισσό, θάμνους και δέντρα. Γύρισα από το φαράγγι και είπα στον εαυτό μου “δεν θέλω να παω εκεί, μάλλον υπάρχει κάποιος που κοιμάται εκεί!” Έτσι, έμεινα εκεί για περίπου ένα λεπτό και άρχισα να τα αμφιβάλλω όλα. Νόμιζα πως τρελαινόμουνα και τα είχα φανταστεί όλα. Εκείνη την στιγμή άκουσα στο πνεύμα μου “Μην φοβάσαι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου.” Γύρισα σιγά σιγά προς το φαράγγι και άκουσα “Και αν περπατήσω μέσα στην κοιλάδα της σκιάς θανάτου δεν θα φοβηθώ κακό επειδή εσύ είσαι μαζί μου, το ραβδί σου και το μπαστούνι σου αυτά με παρηγορούν.” Ψαλμούς 23.4
Υπήρχε ένα πολύ μικρό στενό δρομάκι που οδηγούσε στο φαράγγι που ήτανε γεμάτο από κισσούς. Σιγά σιγά κατέβηκα από τη κλίση, σαν κοίταζα γύρο μου πρόσεξα πως δεν φοβόμουν. Πρόσεξα επίσης πως κανείς δεν μπορούσε να με βλέπει εκεί. Έτσι, στάθηκα όρθια χωρίς να κινηθώ. Μετά, ένα απαλό αεράκι φύσηξε κοντά μου και με έκανε να σκεφτώ τον Κύριο. Μετά άκουσα αυτά τα λόγια. “Η αγάπη είναι η πιο δυνατή πηγή στο σύμπαν” Είχα την επιθυμία να παω πιο κοντά στο δεντράκι που τα μάτια μου ήτανε καρφωμένα απάνω, έτσι κατάφερα να παω στο δέντρο, μόλις έφθασα εκεί ξανάκουσα τα λόγια “Η αγάπη είναι η πιο δυνατή πυγή στο σύμπαν” Άγγιξα ένα από τα φύλλα του δέντρου, είχε σχήμα καρδίας!!!!!!! Άρχισα να κλαιω και είπα στον Κύριο “Ένταξη...Η αγάπη είναι η πιο δυνατή πηγή στο σύμπαν, και η Καντη;” Άκουσα ένα πολύ δυνατό “ΟΧΙ!!!!!!!!” Μου ξάφνιασε, και εκείνη την στιγμή ένοιωσα πως κάποιος ήτανε εκεί μαζί μου, δεν ένοιωθα έτσι πριν. Ήτανε σαν να υπήρχε ένας άντρας πίσω μου, έμεινα παράλυτη από φόβο. Προσπάθησα να γυρίσω πίσω για να δω αν κάποιος στεκότανε πίσω μου αλλά δεν μπορούσα καν να γυρίσω την κεφαλή μου για να δω επειδή φοβόμουνα παρά πολλή. Στο μυαλό μου φανταζόμουνα ότι κάποιος στεκότανε πίσω μου με ένα μαχαίρι έτοιμος να με μαχαιρώσει. Το μυαλό μου άρχισε να γυρίζει και ένοιωθα πολλή συγχυσμένη. Ένοιωσα ένα πνιγμένο πειρασμό να τρέξω και να φύγω από εκεί όσο γρήγορα μπορούσα. Ένοιωθα πως θα χάσω το μυαλό μου, εδώ είναι που διακλάδιζε ο δρόμος! Έπρεπε να διαλέξω για ποιον θα ζήσω, την Καντη η τον Ιησού. Χρειάστηκε όλη η δύναμη μέσα μου για να διαλέξω, και διάλεξα με όλη την καρδιά και την ψυχή μου και είπα “Οοοοοοοοοχχχχιιιι...Η αγάπη είναι η πιο δυνατή πηγή στο σύμπαν, Η αγάπη είναι η πιο δυνατή πηγή στο σύμπαν, Η αγάπη είναι η πιο δυνατή πηγή στο σύμπαν.” H παρουσία έφυγε, είχα διαλέξει να ακολουθήσω τον Ιησού. Ως τώρα συμβιβαζόμουνα, ήμουνα πιασμένη αναμεταξύ την βασιλεία του Θεού και την βασιλεία του σατανά. Είχα πει σ’εκεινους γύρο μου ότι ήμουν χριστιανή αλλά ο τρόπος ζωής μου έλεγε αλλιώς. Ο Θεός με είχε τραβισει στο φαράγγι μακριά από την Καντη για να μπορέσω να κάνω την επιλογή. Η κακή παρουσία που είχα νιώσει ήτανε ο σατανάς που ερχότανε για’μενα επειδή είχα διαλέξει να τον πιστέψω εκείνον και τα ψέματα του παρά την Αγία Γραφή. Τώρα όμως είχα πάρει την απόφαση να μην συμβιβάζομε και να ακολουθω μόνο τον Ιησού.
Μετά από την εμπειρία μου στο δέντρο, πήγα πίσω στο διαμέρισμα μου και βρήκα την Καντη να στέκετε στο μέρος του διαμερίσματος μας που είχαμε πολλά αξεσουάρ απόκρυφων που το ονομάζαμε βωμό. Έκαιγε λιβάνι και φορούσε το περιδέραιο μου, προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει μαγεία για να με βρει. Το λιβάνι κυλούσε στο Χολ. Με είδε να καθίσω στα σκαλιά μη ξέροντας τι θα κάνω με την ζωή μου. Το μόνο που ήξερα ήταν ότι είχα μια συνομιλία με τον Θεό και είχα πάρει την απόφαση να τον ακολουθήσω. Ήξερα πως έπρεπε να φύγω. Ποτέ ξανά δεν είχα θέλει να την αφήσω. Η Καντη ήτανε η ζωή μου, η αδερφή ψυχή μου. Ήρθε στο Χολ και προσπαθούσε να με πιέσει να μπω μέσα. Αρνήθηκα για λίγο καιρό, μετά κουράστηκα τόσο πολλή που παραδόθηκα, κοιμήθηκα στο σαλόνι όμως. Η Καντη κάθισε δίπλα μου έξω φρενών και μου έγραφε μια σημείωση. Αποκοιμωμουνα και ξυπνούσα ξαφνιασμένη και ακόμη εκείνη καθότανε εκεί και έγραφε. Προσπαθούσα να την αγνοώ επειδή δεν την εμπιστευόμουνα πιο.
Την επόμενη μέρα πακέταρα την βαλίτσα μου και επέμενα να με πάρει στο αεροδρόμιο για να την αφήσω, δεν ήμουν σίγουρη όμως πως ακριβώς θα το έκανα αυτό. Το πρόβλημα ήτανε ότι δεν είχα λεφτά και δεν είχα πάρει τον αριθμό των γονιών μου όταν έφυγα από το διαμέρισμα. Με ακολουθούσε στο αεροδρόμιο ροτόντας ξανά και ξανά τι έκανα. Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ ήξερα τι έκανα, έτσι γύρισα πίσω σπίτι μαζί της. Η Καντη δεν είχε τον χαραχτήρα που έτρεχε πίσω από τον ένα και τον άλλο, πάντα είχε αυτή το έλεγχο. Υπήρχε μια σαφή απομάκρυνση αναμεταξύ μας, και οι δυο μας το ξέραμε αλλά αυτή συνέχυσε να με κυνηγά. Εγώ άρχισα να αρνιούμαι να πηγαίνω στα κλαμπ μαζί της, αυτό της εξόργισε επειδή πάντα έκανα αυτά που μου έλεγε...ως τώρα.
Μια νύχτα πήγαμε στο πανοπολειο περίπου στις δυο η ώρα το πρωί, μας άρεσε να παμε για ψώνια την νύχτα, κατακριβια όλα αυτά που κάναμε ήτανε την νύχτα! Είχαμε τελειώσει από τα ψώνια και σαν βγαίναμε από το μαγαζί εκεί στεκόταν μια ομάδα Μεξικανών που δουλεύανε εκεί. Η Καντη πήγε δίπλα τους και άρχισε να τους μιλά με τόσο χαμηλό τόνο που δεν μπορούσα να ακούσω λέξη αν και στεκόμουνα εκεί δίπλα. Όλοι γύρισαν και με έβλεπαν σαν τους μιλούσε. Ένοιωθα πολύ άβολα και δεν καταλάμβανα τι συμβαίνει. Μόλις γυρίσαμε για να παμε στο παρκινκ αυτοκινήτων συναντήσαμε ένα άστεγο με μια “ιστορία”. Πολύ συχνά συναντούσαμε άστεγους με διάφορες ιστορίες, τους δίναμε λίγα λεφτά η τους λέγαμε πως δεν είχαμε και συνεχίζαμε να περπατήσουμε, κάτι όμως ήτανε διαφορετικό αυτή την νύχτα. Αυτός ο άνθρωπος είχε ψεύτικη προφορά, η ιστορία του ήτανε πως χρειαζότανε μεταφορά στο σταθμό λεωφορείου για να πάρει μια βαλίτσα από την θυρίδα. Μετά έβγαλε μια μάτσα λεφτά και άρχισε να τα μετρά (αν είχε τόσα λεφτά, γιατί μας ζητούσε εμάς για μεταφορά;) Σχεδίαζα να τον αγνοήσω και να περπατήσω όπως κάναμε συχνά αλλά η Καντη άρχισε μια συνομιλία μαζί του. Ο άνθρωπος μου είπε “Πρέπει να είσαι Χριστιανή” και εγώ είπα αμέσως “Ναι, πως το ξέρεις;” Μου απάντησε “Επειδή αν δεν ήσουνα δεν θα άκουγες την ιστορία μου.” Μετά έβγαλε ένα κομματάκι σχισμένο χαρτί από την τσέπη του με τις λέξεις “Ντον Μπρο” επάνω (“Don Bro”). Άρχισα να φοβάμαι (Το επίθετο μου αρχίζει από «Ντον» και το όνομα μου από «Μπρο») Μου είπε “Γυρεύω το Ντον Μπραουν Μοτέλ” Του είπαμε και οι δυο μας πως δεν είχαμε ξανακούσει γι’αυτο το Μοτέλ. Μετά η Καντη μου λεει να πάρω τα ψώνια στο αυτοκίνητο. Σοκαριστικα γι’αυτο που μου είπε. Ποτέ δεν μιλούσε με ξένους και δεν μου έστελνε μόνη οπυδιποτε, ήτανε πολλή έξυπνη στους δρόμους. Μου είπε πως θα βοηθούσε τον άνθρωπο να βρει το Μοτέλ από τον Χρυσό Οδηγό. Έτσι πήρα τα ψώνια στο σκοτεινό παρκινκ και η καρδιά μου χτυπούσε πολύ δυνατά επειδή ένοιωθα πως η Καντη θα έκανε κάτι, δεν έβγαζαν νόημα αυτά που γινότανε. Μπήκα στο αυτοκίνητο και γύρισα την κεφαλή μου να τους δω, και οι δυο τους κοίταζαν στο Χρυσό Οδηγό, του μιλούσε για κάτι και έκανε νοήματα με το χέρι της. Φαινότανε πως είχε πολλά να πει σ’ενα άγνωστο που μόλις τώρα είχε συναντήσει, που απλά γύρευε ένα μοτέλ. Συνεχίσανε ακόμη για κάποιο διάστημα χρόνου, έτσι οδήγησα το αυτοκίνητο στην άκρη του πεζοδρομίου και περίμενα την Καντη.
Φοβόμουνα παρά πολλή σαν καθόμουνα στο αυτοκίνητο, το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να επαναλαμβάνω τα λόγια “Η αγάπη είναι η μεγαλύτερη πηγή στο σύμπαν” στο μυαλό μου. Η Καντη μου είχε πει μια φορά πως ο πατέρας της ήταν ένα από εφτά αδέρφια σε μια Σικελιανοί οικογένεια. Μου είχε πει επίσης πως οι αδερφοί του πατρός της ήτανε με τους Μαφία. (Μπορεί αυτό να σήμαινε το “Ντον Μπρο” δεν ξέρω). Μου είχε πει την ιστορία πως είχε συναντήσει τους θείους της στην κηδεία του πατρός της. Αυτοί όμως δεν ήξεραν για την Καντη, ο πατέρας της δεν είχε πάρει διαζύγιο από την πρώτη του γυναίκα επειδή ήτανε Καθολικός. Ο πρώτος του ανιψιός είχε κάνει τον ιερέα στο δεύτερο του γάμο. Όταν είχαν συναντήσει την Καντη δεν μπορούσαν να αρνηθούν ότι ήτανε η κόρη του, επειδή έμοιαζε ακριβώς όπως τον πατέρα της. Της είχανε τραβήξει σε μια γωνιά και της είχανε πει πως δεν μπορούσαν να αρνηθούν ότι ήτανε η κόρη του και αν ποτέ χρειαζότανε οτιδήποτε, το μόνο που έπρεπε να κάνει ήτανε να τους το πει.
Ο άστεγος και η Καντη ήρθανε στο αυτοκίνητο. Εκείνη ήρθε στο πρωστινο κάθισμα και αυτός περπάτησε ως την άλλη μεριά του αυτοκινήτου και άνοιξε την πόρτα πίσω μου! (Αν κάποιος χρειάζεται μεταφορά, δεν θα έμπαινε από την ίδια μεριά του αυτοκινήτου παρά να περπατήσει ως την άλλη μεριά για να καθίσει πίσω από τον οδηγό;) Μετά η Καντη μου λεει “Α! Θ’αρθει κι’αυτος μαζί μας” Της απάντησα αυστηρά “Όχι! Δεν θ’αρθει μαζί μας!!!!!!” Εκείνος στεκότανε εκεί με την πόρτα μισάνοιχτη και περίμενε την Καντη, και του λεει “Συγγνώμη φίλε”. Έκλεισε την πόρτα και πήγαμε εμείς σπίτι. Όταν φθάσαμε σπίτι είπα του Μπρεντ (ο πρώην της Καντη, που ήτανε ακόμη στην ζωή της) αυτά που είχανε γίνει. Και μου λεει “Γιατί δεν τον άφησες ν’αρθει μαζί σας;” Δεν πίστευα τα αυτιά μου!!! Και οι δυο τους ήτανε πολλή προσεκτικοί με αγνώστους και με είχανε μάθει να μην εμπιστεύομαι κανένα και τώρα συμπεριφερότανε ακριβώς αντίθετοι από τον κανονικό τους χαρακτήρα. Τους ήξερα για περίπου έξι χρόνια τώρα και ήξερα πως κάτι δεν πήγαινε καλά με τον τρόπο συμπεριφοράς τους. Φοβόμουνα παρά πολλή και ένοιωθα πολλή μόνη.
Μετά από μερικούς νύχτες χτύπησε το τηλέφωνο, το απάντησα, ήτανε ο Μπρεντ και ήθελε να μιλήσει με την Καντη, μου ρώτησε επίσης αν θα πηγαίναμε στο σπίτι του μετά. Του είπα “ναι” και μου λεει “Πρόσεξε από τους Μεξικανούς” “Τι θέλεις να πεις;” Του ρώτησα. Δεν μου απάντησε και απλά μου είπε “Δώσε μου την Καντη.” Εκείνη την νύχτα σαν πηγαίναμε στο σπίτι του, όταν έφθασα στην ταμπέλα “αλτ” και πάλι νεαροί Μεξικανοί τριγύρισαν το αυτοκίνητο φωνάζοντας και χτυπώντας τα χέρια τους στο αυτοκίνητο. Δεν είχα ιδέα τι γινότανε, η Καντη μου φώναξε και μου είπε να παω, έτσι πάτησα το γκάζι και μπήκα μέσα στην κίνηση. Μου φόβισε παρά πολλή! Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν ότι ο Μπρεντ μου είχε πει να προσέξω από τους Μεξικανούς φοβόμουνα παρά πολλή και δεν εμπιστευόμουνα την Καντη η τον Μπρεντ. Η Καντη ακόμα έκανε πως ήταν “μαζί” μου, αλλά μπορούσα να δω ξεκάθαρα πως ήταν εναντίον μου. Πρόσεχα πως μιλούσε πολύ σιγά με τον Μπρεντ και άλλους γύρο της, και όταν ερχόμουνα εγώ κοντά της σταματούσε. Ποτέ δεν μου είχε κάνει έτσι πριν, φοβόμουνα παρά πολλή και δεν ήξερα τι θα κάνω. Όταν ρώτησα τον Μπρεντ για το συμβάν εκείνη την νύχτα, έκανε πως δεν με άκουσε και άρχισε να μιλά με κάποιον άλλο για κάτι εντελώς άσχετο.
Μετά από μερικούς μέρες, σαν συνέχιζε η μάχη, η Καντη κι’εγω πήγαμε για μια βόλτα στο Μαλιπου. Προσπαθούσε σκληρά να με νικησει πισω και άρχιζα να σκέφτομαι πως έπρεπε να παω πίσω μαζί της. Σταματήσαμε το αυτοκίνητο για να αγοράσουμε τσιγάρα, η Καντη μπήκε στο κατάστημα και εγώ περίμενα έξω. Κοίταξα στ’αριστερα μου και είδα ένα ηλικιωμένο άντρα αφρικανικής καταγωγής και έσπρωχνε ένα τρόλεϊ για ψώνια, έμοιαζε σαν άστεγο. Κόντεψε στο αυτοκίνητο και άρχισε να ψεκάσει το γυαλί με νερό και να το σκουπίζει με εφημερίδα. Δεν θα με ένοιαζε αν μου ρωτουσε πρώτα, αλλά δεν το έκανε αυτό, έτσι νευρίασα παρά πολύ. Έμεινα καθισμένη στο αυτοκίνητο και τον έβλεπα να μουντζουρώνει το γυαλί μου. Το μουτζούρωσε και στις δυο πλευρές, μετά ήρθε σ’εμενα για να τον πληρώσω!!! Δεν ήμουνα καθόλου ευχαριστημένη αλλά δεν ήθελα φασαρία, έτσι άνοιξα λίγο το παράθυρο μου και τον έδωσα μερικά νομίσματα. Η Καντη άνοιξε την μπροστινή πόρτα και μπήκε μέσα . Ακριβώς τότε ο άνθρωπος κοίταξε ακριβώς σ’εμενα δείχνοντας με το δάκτυλο του και είπε με αυστηρή φωνή “ξέρεις τι πρέπει να κανείς”. Τα λόγια αυτά τρύπησαν την καρδιά μου σαν μαχαίρι και αμέσως η Καντη απάντησε γρυλίζοντας “Μην τον ακούσεις!!!”
Έμεινα τελείως κατάπληκτη!!!! Εδώ ήταν ένας τελείως άγνωστος που μου είπε κάτι, και αυτή αντέδρασε στα λόγια του σαν να και ήξερε πως μου έλεγε να την αφήσω. Η αντίδραση της στα λόγια του μου έδειξε πως ο Κύριος είχε χρησιμοποιήσει τον άγνωστο για να μου μιλήσει και ο σατανάς μιλούσε εκ μεσώ της Καντη. Ήξερα απ’εκεινη την στιγμή πως έπρεπε να φύγω, και να φύγω γρήγορα!!! “Ο λόγος του Θεού είναι ζωντανός και δραστικός, πιο κοφτερός κ από κάθε δίκοπο σπαθί, εισχωρεί βαθιά, ως εκεί που χωρίζει την ψυχή απ’το πνεύμα, το κόκαλο απ’το μεδούλι, και κρίνει τους διαλογισμούς και της προθέσεις της καρδιάς.” Εβραίους 4.12
Η συνέχεια της ημέρας δεν πήγε και τόσο καλά μεταξύ μας, επειδή η καρδιά μου είχε ακούσει τον Κύριο και ήθελε να τον υπακούσει. Δεν θυμάμαι ακριβώς αν ήτανε η επόμενη η μεθεπόμενη μέρα που πήρα την απόφαση να πάρω τηλέφωνο τους γονείς μου. Κάθισα μπροστά από το τηλέφωνο νευρική, στρηβωντας τα δάκτυλα μου, τι θα τους έλεγα; Οι γονείς μου είχανε πάρει στάση εναντίον τον τρόπο ζωής μου, δεν είχαμε καλή σχέση αναμεταξύ μας, όμως ήξερα πως μπορούσα να τους πάρω τηλεφωνώ και θα με βοηθούσαν. Έτσι, όταν η Καντη πήγε έξω, τηλεφώνησα σπίτι, απάντησε η μαμά μου. “μαμά;” της είπα, “μπορώ ν’αρθω σπίτι;” “Σίγουρα, πόσο καιρό θέλεις να μήνις;” μου ρώτησε
“Όχι, μαμά, εννοώ, μπορώ ν’αρθω σπίτι; Πησευω πως η ζωή μου βρίσκεται σε κίνδυνο.” Αμέσως η μαμά μου ήξερε πως έπρεπε να κινηθεί γρήγορα. Πριν μερικά χρόνια, οι γονείς μου είχανε πάρει λόγο από Θεια Γνώση για εμένα που ήταν “Αν η Μπρουκ σας πει πως θέλει να φύγει, πρέπει να κινηθείτε αμέσως!!!” (Η Θεια Γνώση είναι ένα από τα χαρίσματα του Άγιου Πνεύματος που δίνει γνώση για κάποιο πράγμα που δεν μπορούσε να ξέρει κάποιος από μόνος του) Έτσι, το θυμήθηκε αυτό η μαμά μου και αμέσως άρχισε να τηλεφωνά τους φίλους της και να τους πει “Προσευχηθείτε!!!! Η Μπρουκ έχετε σπίτι!!!!” Έτσι, η οικογένεια του Θεού άρχισε να προσευχηθεί για’μενα. Μετά, ο μπαμπάς μου τηλεφώνησε τον αδερφό μου Τημ που ζούσε στην Καλιφόρνια, δυο ώρες μακριά από εμένα. Του εξήγησε τον κίνδυνο και ο αδερφός μου πρόθημα δεκτικέ την πρόκληση να οδηγήσει στο Χολληγουτ. Έφερε μαζί του έναν πρώην αστυνομικό που είχε μαζί του ένα όπλο. Η μαμά μου έκανε ένα τηλεφώνημα έκτατης ανάγκης στην αδερφή μου Ρειτσελ που ήτανε στο κολέγιο Αγίας Γραφής που βρισκότανε στην ίδια πόλη που ζούσε ο αδερφός μου Τημ. Έφερε μαζί της και τον αρραβωνιαστικό του που επίσης ονομαζότανε Τημ. Ήτανε η Ρειτσελ που είχε πει σ’ολοκλυρο το κολέγιο της να προσευχηθούν για’μενα πριν μερικούς μίνες. Έτσι, μου πήρε τηλέφωνο η μαμά μου και μου είπε πως ο αδερφός μου, η αδερφή μου και δυο άλλοι ερχόταν να με πάρουν.
Έξαλλη άρχισα να πακετάρω. Στο δωμάτιο μου, δίπλα από το κρεβάτι μου βρισκότανε ένα παράνομο, γεμάτο όπλο. Μας το είχε δώσει ο Μπρεντ για προστασία, αλλά τώρα ήμουνα πολλή ενήμερη γι’αυτο. Εκείνο το πρωί η Καντη μου είχε φωνάξει και χτυπήσει στο πατωμα. Ποτέ ξανά δεν είχε γίνει κάτι τέτοιο στη σχέση μας. Οι βαλίτσες μου ήτανε στο σαλόνι όταν ήρθε σπίτι η Καντη. “Που νομίζεις πως θα πας;” Είχα αποφασίσει να μην της πω λέξη. “Ποίος θ’αρθει να σε πάρει;…Δεν θα πάρεις το αυτοκίνητο οπουδήποτε” Μου είπε με εξουσία στην φωνή της. Εγώ απλά έμεινα σιωπηλή. Φοβόμουνα αλλά ήμουν ήρεμη. Χτύπησε το τηλέφωνο, έτρεξα να το απαντήσω. Ο αδερφός μου ήτανε έξω στο δρόμο, (είχανε περάσει μερικές ώρες απ’τον καιρό που είχα κάνει το τηλεφώνημα). Αυτός και η αδερφή μου θα μένανε στο αυτοκίνητο επειδή η Καντη ήξερε τα πρόσωπα τους. Έτσι πάτησα το κουμπί για να ανοίξει η πόρτα της πολυκατοικίας και να μπουν μέσα ο πρώην αστυνομικός και ο αρραβωνιαστικός της αδερφής μου. Κτύπησαν την πόρτα και μόλις την άνοιξα άρχισα να τους δίνω της βαλίτσες μου. Τα πήρανε γρήγορα (ήτανε απίστευτο, δυο άντρες που δεν είχα ξαναγνωρίσει στην ζωή μου ρισκάρανε τις ζωές τους για’μενα). Η Καντη απαιτούσε να ξέρει τι γινότανε “Ποιοι ήσαστε;” μετά μου ρώτησε εμένα “ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι;” Ήτανε χαμένη, όλα είχανε γίνει τόσο γρήγορα που δεν είχε ώρα να κάνει πολλά. Εγώ βγήκα έξω ασφαλισμένη και μπήκα στο αυτοκίνητο (Bronco) αυτή βγήκε έξω από την πολυκατοικία και βαστούσε κάτι στο χέρι της, ήτανε ένα άγαλμα του Χριστουλλι που το είχα πάρει για την μαμά μου αλλά δεν είχα την ευκαιρία να της το δώσω ως τώρα. Το πέταξε στο μισάνοιχτο παράθυρο μου και μου είπε “Μην ξεχάσεις να το πάρεις αυτό!!” Αυτή ήτανε η τελευταία φορά που την είδα.
Έφυγα από το Χολληγουτ τελείως ευφθραστη και διαλυμένη. Είχα ζήσει για τόσο καιρό σε βαθύ σκοτάδι που η πορεία μου στο Φως ήτανε μια αργή και ευαίσθητη διαδικασία. Η ζωή μου ως τώρα είχε διηγηθεί από μια γυναίκα που εξασκούσε με μαγιά και είχε διαβάσει την βίβλο του σατανά. Ως τώρα ήμουνα η φυλακισμένη της. Αλλά τώρα όμως ήμουνα ελεύθερη για πρώτη φορά στην ζωή μου από την φυλακή της αμαρτωλής μου ζωής, τώρα βρισκόμουνα στο Φως. Χρειάστηκε πολλής καιρός για να γιατρευτώ και να αφήσω τον Κύριο να ξαναζωντανέψει αυτά που είχε καταστρέψει ο σατανάς. “και θα ευχαριστείτε με χαρά το Θεό και Πατέρα, που μας αξίωσε να έχουμε μερίδιο στην κληρονομιά των άγιων του που ζουν μέσα στο φως. Ο Θεός Πατέρας μας λύτρωσε από τη σκοτεινή εξουσία του σατανά και μας πολιτογράφησε στη βασιλεία του αγαπητού Υιού του, ο οποίος μας έδωσε την απολύτρωση, μας συγχώρησε τις αμαρτίες. Προς Κολλοσαεις 1.12-14.
Μετά από μερικούς εβδομάδες που βρισκόμουνα στην Νότια Καρολίνα διάβαζα την Αγία Γραφή αλλά δεν την καταλάμβανα. Διάβασα αυτό το εδάφιο “Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει το σταυρό του κι ας με ακολουθεί.» Κατά Ματθαιον16.24
Νόμισα πως έπρεπε κυριολεκτικά να κρατήσω ένα σταυρό. Και το έκανα! Δεν ήθελα ακριβώς να το κάνω επειδή δεν ήμουνα τόσο σίγουρη στο τι ακριβώς έλεγε το εδάφιο αλλά είπα στον εαυτό μου πως έπρεπε να το κάνω. Το μόνο που ήξερα ήτανε ότι ο Ιησούς ήταν ο πιο σημαντικός άνθρωπος στην ζωή μου και θα έκανα ότι χρειαζότανε για να τον ακολουθήσω. Έτσι, έκανα ένα σταυρό με τα μπαστούνια της αδερφής μου, τα έβαλα στην ράχη μου και βγήκα στο δρόμο της μικρής πόλης που μόλις είχα έρθει. Είναι περιττό να λεχθεί πως ένας γείτονας τηλεφώνησε την αστυνομία που ήρθαν και με συλλάβανε και μου πήραν στον αστυνομικό σταθμό. Στο σταθμό μου ρωτούσαν το όνομα μου, αλλά επειδή η γραφή έλεγε πως έπρεπε να “απαρνηθώ τον εαυτό μου” δεν τους έλεγα το όνομα μου. Μου ανάλυσαν ψυχολογικά και μου έβαλαν στο ψυχιατρείο της πολιτείας. Ήμουνα στην χειρότερη πτέρυγα για δυο εβδομάδες και με την βοήθεια του Θεού κατάφερα να περάσω εκείνες τις δύσκολες ημέρες. Τα πάντα ήτανε καινούργια για’μενα μόλις είχα βγει από τον κόσμο του σκότος και δεν εμπιστευόμουνα κανένα. Όταν διάβαζα την Αγία Γραφή, το μόνο που διάβαζα ήτανε τα λόγια του Ιησού (τα κόκκινα γράμματα). Δεν εμπιστευόμουνα τίποτε άλλο. Ησαΐας 42.3 “Καλάμι σπασμένο δεν θα το συντρίψει και λινάρι που καπνίζει δεν θα το σβήσει, θα εξαιρεί κρίση με αλήθεια.” Κρατιόμουνα στην ζωή με το ζόρι.
Είχανε περάσει έξι μίνες από τον καιρό που είχα γυρίσει σπίτι και διάβαζα τον λόγο του Θεού καθημερινά. Πήγα μια μέρα με την μαμά μου σε μια Χριστιανική συγκέντρωση γυναικών (“Aglow”). Η γυναίκα που μίλησε ρώτησε αν υπάρχει κανένας που χρειάζεται προσευχή για οτιδήποτε. Σκέφτηκα στον εαυτό μου “Σίγουρα, χρειάζομαι προσευχή”. Έτσι πήγα μπροστά (ήμουνα η μόνη) και η ομιλήτρια ήρθε σ’εμενα με τα χέρια της ανοιχτά, με αγκάλιασε και άρχισε να προσευχηθεί με το χάρισμα της γλοσσολαλιας. (Αυτό είναι ένα άλλο χάρισμα που δίνει το Άγιο Πνεύμα σε πιστούς.) Άρχισα να κλαιω και να οδύρομαι, η κάθε μου αναπνοή ήταν μια κραυγή. Όλος ο πόνος που είχα μέσα μου από τα χρόνια της σεξουαλικής μου κακοποίησης και η προδοσία που είχα ζήσει από το μόνο άνθρωπο που νόμιζα πως μ’αγαπουσε (η Καντη), τα πάντα βγήκαν έξω εκείνη την νύχτα στην μικρή πόλη της Νότιας Καρολίνας. Οι γυναίκες μου τριγύρισαν και άρχισαν να γλοσσολαλουν και να περιμένουν τον Κύριο να τελειώσει την καλή δουλειά που έκανε μέσα μου. Κράτησε περίπου 30λεπτα και ένοιωθα τόσο πόνο μέσα μου που το μόνο που μπορούσα να κανω ήταν να κρατήσω την κοιλιά μου και να κλαιω πολλή δυνατά. Μέσα μου, έκλαιγα και άνοιγα την ψυχή μου στον Ιησού Χριστό, ξέροντας ότι μόνο αυτός μπορούσε να με βγάλει από τον πόνο. Μετά, ένοιωσα κάτι να φύγει από το σώμα μου. Σαν και η Καντη είχε φύγει από το σώμα μου (Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που μπορώ να το εξηγήσω) Κάτι έφυγε!!!! Και στον τόπο του ένοιωσα μια μεγάλη γαλήνη. Από εκείνη την ημέρα δεν είμαι η ίδια Μπρουκ που ήμουνα πριν! “Αν, λοιπόν, σας ελευθερώσει ο Υιός, τότε θα είστε πραγματικά ελεύθεροι.” Κατά Ιωάννη 8.36
Ο Ιησούς με λύτρωσε από την ομοφυλοφιλία, την μαγεία, τα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Ποτέ ξανά δεν μπορούν να επιστρέψουν. Έχω επίσης σταματήσει να παίρνω φάρμακα για την κατάθλιψη. Ο Ιησούς ο Κύριος μου έχει πληρώσει το κόστος για την λύτρωση μου και έχει θεραπεύσει την ραγισμένη μου καρδιά απαλά και πιστά με τον Λόγο του και την συγχώρεση που μου έδωσε . Μου έδωσε την δύναμη να συγχωρέσω κι’αυτους που μου είχαν πληγώσει. “Γιατί, αν συγχωρήσετε τους ανθρώπους για τα παραπτώματα τους, θα σας συγχωρέσει κι εσάς ο ουράνιος Πατέρας σας. Αν όμως δε συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματα τους, ούτε κι ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα.” Κατά Ματθαιον6.14-15
Αυτό που άλλαξε την ζωή μου δυναμικά ήταν ο σταυρός του Κύριου Ιησού Χριστού, όταν τον προσέγγισα με την αμαρτία μου και την άθλια μου κατάσταση και του ζήτησα συγνώμη και συγχώρεση. Τώρα ξέρω πως τα χέρια του είναι ανοιχτά σ’εμενα και λαχταρά να έρχομαι σ’αυτον καθημερινά. Όταν ο Ιησούς πέθανε στο σταυρό, πέθανε και η παλιά Μπρουκ. Όλες μου τις αμαρτίες τις έβαλε απάνω του, μου έχει συγχωρέσει και έχει πάρει αυτός την τιμωρία μου απάνω του. Όταν Ο Ιησούς αναστήθηκε από τους νεκρούς, έδωσε στην Μπρουκ καινούργια ζωή!!!! Ρώτησα τον Κύριο να μου δώσει το Άγιο του Πνεύμα. Μου είχε βαπτίσει με το Άγιο του Πνεύμα, και μου έχει βοηθήσει να καταλάβω τον Λόγο του. Το Άγιο του Πνεύμα συνεχίζει να μου δίνη θάρρος ούτος ώστε να μπορέσω να λεω στους άλλους για τον Κυριο Ιησου Χριστό. Θέλω να μοιρασω την αγάπη του Θεού με όλο τον κόσμο!!!!
Κανένας δεν είναι τόσο αμαρτωλός που δεν μπορεί να’ρθει στον Ιησού και το ταπεινό Του Έλεος να τους συγχωρέσει. Προσεύχεσαι σε παρακαλώ για την Καντη και τον Μπρεντ να γνωρίσουν τον Κύριο; Έχει τώρα 13 χρόνια (στον Μάρτιο του 2009) που ο Κύριος με τράβηξε στον εαυτό του. Είναι η ελπίδα μου και η επιθυμία μου να γνωρίσουν και άλλοι την αγάπη και την δύναμη του Κυρίου που μπορεί να μας λυτρώσει από το φρούριο της αμαρτίας. Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΥΤΡΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!!! Δόξα στο όνομα του Κύριου Ιησού Χριστού!!!!!!
Ο Θεός δεν έχει ευνοούμενους, η επιθυμία της καρδιάς του είναι για όλους να γνωρίσουν την αγάπη του. Μπορεί να διάβασες την ιστορία μου και δεν έχεις ξαναδώσει την καρδιά σου και την ζωή σου στον Κύριο Ιησού Χριστό. Μπορεί να έχεις περάσει κι’εσυ τον ίδιο πόνο που έχω περάσει κι’εγω. Αν θέλεις τον Κύριο Ιησού να γεμίσει την καρδιά σου και την ζωή σου, μπορείς να πεις αυτή την προσευχή, και θα το κάνει! Το κλειδί αυτής της προσευχής που το κάνει να δουλεύει είναι ότι πρέπει να το εννοείς με όλη σου την καρδιά:
Σ’ευχαριστω Ιησου για την προθυμια σου, που ηρθες στην γη, οταν ηξερες πως οι ανθρωποι θα σε απόρριπταν και θα σε σκότωναν. Σε ευχαριστώ που τα έδωσες όλα για’μενα, όλα αυτά που ήσουν εσύ. Ευχαριστώ που έδωσες την ζωή σου σε σταυρικό θάνατο για΄μενα έναν αμαρτωλό. Ευχαριστώ Πατέρα που ανάστησες τον Ιησού από τους νεκρούς. Πατέρα, έχω αμαρτήσει εναντίον σου και εναντίον άλλων, έχω κάνει την ζωή μου οπός την ήθελα εγώ. Αλλά τώρα Πατέρα Θεέ μου, σου δίνω την ζωή μου, αφήνω την ζωή μου στα Πόδια σου, σου ζητάω να πάρεις την ραγισμένη μου καρδιά και να μου δώσεις μια καινούργια καρδιά. Σου ζητάω να με συγχωρέσεις για όλες μου τις αμαρτίες και να με κάνεις καθαρή με το αίμα σου που έχυσες για’μενα. Σου ζητάω να’ρθεις και να ζήσεις μέσα μου. Είσαι ευπρόσδεκτος στην καρδιά μου. Σου ζητάω Κύριε να μου δώσεις την δύναμη να πετάξω όλες τις αμαρτίες που τόσο καιρό βαστάω στα χέρια μου. Πιστεύω πως εσύ, Ιησού, είσαι ο Υιός του Θεού και παραδίδω τα πάντα που έχω, το όλο μου το είναι, σε’σενα. Ζητάω Κύριε να είσαι ο Σωτήρας και ο Κύριος μου. Ευχαριστώ που έδωσες την ζωή σου στο τόπο μου. Εις το όνομα του Ιησού Χριστού, Αμήν.
Αν είπες αυτή την προσευχή είσαι τώρα ένα από τα παιδιά του Θεού!!!! Δόξα τον Κύριο!!!! Η Αγία Γραφή λεει πως αν ένας αμαρτωλός μετανοήσει οι άγγελοι στον ουρανό αγαλλιούν!
Τώρα υπάρχουν μερικά πράγματα που πρέπει να κάνεις:
1) Πες σε κάποιον πως έχεις πιστέψει στον Κύριο Ιησού Χριστό
2) Ρώτησε Τον Κύριο να σου βάλει σε μια καλή εκκλησία. (Μια που διδάσκει από τον Λόγο του Θεού)
3) Αγόρασε μια Αγία Γραφή που μπορείς να διαβάσεις και να καταλάβεις, επίσης βρες μια ομάδα χριστιανών που κάνουν μαθήματα μαζί από την Γραφή. Είναι σημαντικό να έχεις γύρο σου άλλους πιστούς που θα σε ενθαρρύνουν και να σε βοηθούν με την καινούρια σου ζωή με τον Κύριο
4) Όταν αρχίσεις να διαβάσεις την Γραφή, πρόσεξε τον χαρακτήρα του Θεού...θημιθου μόλις έχεις αρχίσει την πιο καταπληκτική σχέση της ζωής σου!!!!
Ένα προσωπικό σημείωμα: Εγώ άρχισα να διαβάζω την Αγία Γραφή από το “Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο” στην Καινή Διαθήκη
Με Αγάπη,
Μπρουκ
www.myjesusmylord.com
|